تبليغاتX
گیرم بازم بیایی
سلام دوستان خوب هستید

این پستم برای تبریک گفتن به همه شماست.

شما که بانظر هاتون و انتقادهاتون به پیشبرد این وبلاگ  کمک می کنید

شب یلدا رو به همه شما تبریک میگم. امیدوارم تو این شب هر آرزویی

دارید برآورده بشه و همیشه سلامت و موفق باشید.

در پناه ایزد منان.

             

 

 

 

 

 

 

 

 

                              

+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام آذر 1385ساعت 14:10 توسط مانی |


     از تو اگه هستی من رنجه و عذابه 

     با تو  اگه آرزوهام  نقش  روی آبه

   چوب خدا رو می خوری که صدا نداره

 کی میگه که چشمای خدااین روزا توخوابه

                                     

                                       نرو نرو نرو نرو به خدا می میرم

                                     نگو نگو نگو نگو که من از تو سیرم

                                    می گیره دامنتو این همه گریه های من

                                     می بینه این همه آزار تورو خدای من

  

           نمیشه نمیشه نمیشه بی تو بمونم

                                       غم تو غم تو غم تو بسته به جونم                            

              کی می شه یار برات همدم و غمخوار برات

                    شمع شب تار برات جز من تنها

               من برات یار میشم همدم و غمخوار میشم 

                   شمع شب تار می شم در همه دنیا 

 

            نمیشه نمیشه نمیشه بی تو بمونم

                                        غم تو غم تو غم تو بسته به جونم

               

 
 
 
 
                                                                 
 
 
 

رسم و رسوم عاشقي اگر دوباره باب بشه

 

نمي ذارم سلام عشق اين دفعه بي جواب بشه

 

سهم من از نگاه تو اگر خيال و خواب باشه

 

نمي ذارم خونه دل روي سرم خراب بشه

 

پيشكش دست هاي شما عطر گلهاي رازقي

 

بنا شده دل بميره به رسم عشق و عاشقي

 

اونچه دل رو مي سوزونه قحطي آشناييه

 

حسرت عاشق شدن و بي كسي و تنهاييه

 

اونچه با دل نميشه گفت قصه ي بي وفاييه

 

قصه دل شكستن و بريدن و جداييه

 

عاشقي ميشه پيشه كرد با عشق ميشه ريشه كرد

 

حتي دلهاي سنگي رو از جنس شيشه ميشه كرد

 

پيشكش دلهاي شما عطر گلهاي رازقي

 

بنا شده دل بميره به رسم عشق و عاشقي

 

اونچه دل رو مي سوزونه قحطي آشناييه

 

حسرت عاشق شدن و بي كسي و تنهاييه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ما برای عشق ورزیدن زاده شدیم

 

فقط برای خودتان زندگی نکنید برای دیگران هم زندگی کنید

 

زیبایی وقتی رنگ می بازد که عشق از بین رفته باشد

 

عشق را تبلیغ کنیم!

مهارت در گوش دادن به پیام عشق یک رحمت است

 

 

 

 

 

 

 

 

عشق نخستین خردی است که به ما داده می شود

 

کمتر چیزی قادر است در مقابل عشق مقاومت کند

 

عشق با سعی دائم ماندنی می شود

 

عاشق باقی ماندن مهمتر از عاشق شدن است

 

ذهن و روح عشق , توجه و دلجویی نیاز دارد

 

 

 

 

 

 

 

هرگز از گفتن دوستت دارم خسته نشوید

 

عشق از ابراز نکردن می میرد

 

یک کلام محبت آمیز و صمیمی ممکن است معجزه کند

 

زندگی با عشق هر گز تیره نیست

 

عشق هم به گیرنده و هم به دهنده بهره می رساند

 

 

 

 

 

 

نمی دانم!

 

 

 

 

نمی دانم کدام شب پاییز بود

چشمان  من در برق صاعقه ای شکست

تو دیگر تمام شده بودی

مرا هیچ گریزی نبود

باید تنهایت می گذاشتم

طوفان مرا به فردا سپرده بود و تو را به سرما

 

 

 

 

 

 

 

اگه سبزم          اگه جنگل          اگه ماهی          اگه دریا           اگه اسمم         همه جا هست       روی لب ها         تو کتابا             اگه رودم            رود گنگم         مثل مریم         اگه پاک          اگه نوری           به صلیبم           اگه گنجی          زیر خاک          واسه تو          قد یه برگم          پیش تو            راضی به مرگم

 

 

 

 

 

دلتنگی

 

 

 

با دلي تنگ به جبران گناهي كه نكردم

گريه ها كردم و بر اتش دل اشك فشاندم

ناگزير اشك فشان غمزه از كوي تو رفتم

نا اميدانه ز دل اه غريبانه كشيدم

تا به سوگ دل تنها شده مستانه بگريم

نيم جان پيكر خود بر در ميخانه كشيدم

 

 

                                                  

 

                                                    

 

 

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم آذر 1385ساعت 10:23 توسط مانی |


سلام دوستان

خوب هستید ممنون که به وبلاگه این بنده حقیر سر میزنید.

می خواستم یه چیزی و به شما بگم همه این مطالبی که تو وبلاگ وجود داره همشونو من ننوشتم

بعضی از دوستان خیال میکنن که من اینار و از وبلاگ های دیگه کپی برداری میکنم ولی باید من به این

دوستان { البته اگه بشه اسمشونو دوست گذاشت} بگم نخیر من با بعضی از وبلگها تبادل لینک دارم و

بعضی از مطالبم یه خانومه محترمی به من لطف میکنن و شعراشونو میدن به من تا بذارم توی وبلاگم

و من شعرشونو با اسم دلتنگ داخل وبلاگم میزارم و بعضی از شعر ها رم خودم گفتم البته قسمت

خیلی کوچیک این شعرا.

 

پس عزیزانی که می خوان انتقاد کنن و یا بهتره بگم انحراف کردن بقیه { اسم کامل سایتی که من ازش

کپی برداری کردمو بنویسن} نه اینکه بنویسن از سایت............................. کپی برداری کردی

و در آخر از همه دوستانی که با نظراتشون و انتقاد هاشون به پیشرفت این وبلاگ کمک کردن  ممنون

 

قربان همه شما : مدیر وبلاگ

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم آذر 1385ساعت 23:22 توسط مانی |


سیب
   
 
تو به من خنديدی و نمی دانستی
من به چه دلهره از باغچه همسايه
سيب را دزديدم
باغبان از پی من تند دويد
سيب را دست تو ديد
غضب آلوده به من کرد نگاه
سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
تو رفتی و هنوز
سالهاست که در گوش من آرام آرام
خش خش گامهای تو تکرار کنم
می دهد آزارم
و من انديشه کنان
غرق اين پندارم که چرا
خانه کوچک ما سيب نداشت
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ای عشق شکسته ایم , مشکن مارا!
اینگونه به خاک ره میفکن مارا!
ما در تو به چشم دوستی می نگریم
ای دوست مبین به چشم دشمن مارا
!

××××××××××××××××××××

هیچ حرف دگری نیست که با تو بزنم...
تو نمی فهمی اندوه مرا...
زچه بگویم یه تو ای رفته زدست...
شدم از مستی چشمان تو مست...
شده ام سنگ پرست ...
مرگ بر آنکه دلش را به دل سنگ تو بست..!!!

××××××××××××××××××××

در کلبه خاطره ها
آرزوی تو روی دیوار قاب شده است...
صدایت با پچ پچ خزان از راه می رسد...
و دل آشفته ام را آشفته تر می سازد...
آتش آرزئ هایم هر لحظه تند تر زبانه می کشد..
اما...
برنگشتی...!!!!


×××××××××××××××××××××

من ندانم به نگاه تو چه رازیست نهان...
که مران راز توان دیدن و گفتن نتوان...
یک جهان راز در آمیخته داری به نگاه..
در دو چشم تو فرو خفته مکر راز جهان؟؟؟؟؟
چه جهانی است جهان نگه آنجا که بود ..
از بد و نیک جهان هر چه بجویید نشان...!!!!!!

 

 ×××××××××××××××××××××

 

اگر پوسیده گردد استخوانم....
نگردد مهرش از جانم فراموش...
دل و دینم , دل و دینم ببرده است...
برو دوشش برو دوشش برو دوش....

 

 ×××××××××××××××××××××

 

تو را گم کرده ام امروز
و
حالا..
لحظه های من گرفتار سکوتی سرد و سنگینند !
و
چشمانم که تا دیروز به عشقت می درخشیدند....
نمی دانی چه غمگینند !
چراغ روشن شب بود برایم چشمهایت !
نمی دانم چه خواهد شد ...؟
پر از دلشوره ام ...
بی تاب و دلگیرم...!
کجا ماندی که من بی تو هزاران بار در هر لحظه می میرم .....!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

عشق

 

عشق يعنی مستی و ديوانگی

                                            عشق يعنی با جهان بيگانگی

عشق يعنی شب نخفتن تا سحر

                                           عشق يعنی سجده ها با چشم تر

عشق يعنی سر به دار آويختن

                                           عشق يعنی اشک حسرت ريختن

عشق يعنی در جهان رسوا شدن

                                          عشق يعنی مست و بی پروا شدن

عشق يعنی سوختن يا ساختن

                                          عشق يعنی زندگی را باختن

عشق يعنی انتظار و انتظار 

                                         عشق يعنی هر چه بينی عکس يار

عشق يعنی ديده بر در دوختن

                                         عشق يعنی در فراقش سوختن

عشق يعنی شعله بر خرمن زدن

                                        عشق يعنی رسم دل بر هم زدن

عشق يعنی لحظه های التهاب

                                       عشق يعنی لحظه های ناب ناب

عشق يعنی با پرستو پر زدن

                                       عشق يعنی آب بر آذر زدن

عشق يعنی سوز نی . آه شبان

                                      عشق يعنی معنی رنگين کمان

عشق يعنی شاعری دل سوخته

                                      عشق يعنی آتشی افروخته

عشق يعنی با گلی گفتن سخن

                                      عشق يعنی خون لاله بر چمن

عشق يعنی ديده بر در دوختن

                                      عشق يعنی در فراقش سوختن

عشق يعنی يک تيمم . يک نماز

                                      عشق يعنی عالمی راز و نياز

عشق يعنی چون محمد پا به راه

                                    عشق يعنی همچو يوسف قعر چاه

عشق يعنی بيستون کندن به دست

                                  عشق يعنی زاهد اما بت پرست

عشق يعنی همچو من شيدا شدن

                                   عشق يعنی قطره و دريا شدن

عشق يعنی يک شقايق غرق خون

                                   عشق يعنی درد و محنت در درون

عشق يعنی يک تبلور يک سرود

                                   عشق يعنی يک سلام و يک درود

 

 

 

 

 

 

 
 
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم آذر 1385ساعت 22:32 توسط مانی |


 

 

 

 

 

دوستت دارم

اما نمی توانم بیانش کنم

 
تو مثل سرابی


یا نه ... بهتر بگویم مثل آب دریایی . تشنگی را رفع نمی کنی

 
وقتی می بینمت بیشتر دلم تنگت می شود  از دیدنت سیرنمی شوم

 

 

 

 

دوستت دارم

تو همانی که گفتی : دل مهربانت را در مقابل من به آهن به سنگ بسپار

 
و مرا به سرخی خون دل شقایق

 

 اما


من جز به تو دل به کسی نمی دهم این دل فقط مال توست 


فقط دوستم بدار و ترکم نکن 


روز رفتنت روز مرگ شقایق ..روز زردی دل سبز من است

 

 

 

دوستت دارم 


تو همانی که می گفتی : من در عالم سرد خودم باید آنقدر تنها بمانم


و آنقدر تنها بگریم که تمام نوشته هایم بوی باران بگیرد

 
اما من می گویم که سردی دلت را به من بسپار و گرمی دل من از آن تو


فقط بدان که با یک دل سبز

                              

 

 

                                    عشق را ای کاش زبان سخن بود

 

آنکه ميگويد دوستت ميدارم
خنياگر غمگينيست
آوازش را ازدست داده است  که
اي کاش عشق را زبان سخن بود
هزار کاکلي شاد در چشمان توست
هزار قناري خاموش در گلوي من
عشق را اي کاش زبان سخن بود
آنکه ميگويد دوستت ميدارم
دل اندوهگين شبيست
که مهتابش را مي جويد
اي کاش عشق را زبان سخن بود
هزار آفتاب خندان در خرام توست
هزار ستاره ي گريان در تمنای
من
عشق را اي کاش زبان سخن بود

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دوستم بدار

ولی هرگز در آغوشم مگیر

 

دوستم بدار

ولی هرگز گل به ارمغان نیاور

 

دوستم بدار

ولی هرگز به فرازم اشک نریز

 

 دوستم بدار

نه برای آنکه سرگرم باشی

 

دوستم بدار

ولی هرگز مخواه که فراموشت کنم

 

 

 

Click Here For See More Pictures

 

 

 

 

 

دیگر تنها با رویایت زندگی خواهم کرد

 

امروز مانند همیشه زیباست مانند همیشه خورشید داشته است مانند همیشه همه چیز دارد اما اطمینان دارم مانند هر شب امشب ماه نخواهم داشت.......

یادگاری بر قلب من نوشتی ، اسمت را در برگ برگ زندگی من حکاکی کردی. اما حالا؟...

یادگاری هایت در نزد من به امانت خواهد ماند و در مقابل آنها تنها قطره اشکی به نماد رسید به تو خواهم داد....

اسمت را نمیتوانم از برگ برگ زندگیم پاک کنم پس تمام صفحه های با تو بودن را خواهم درید و اسمت را به تو خواهم داد تا شاید روزی در صفحه زندگی مرد دیگری قرار دهی.

احساسات لطیف را نمی توان پاک کرد.پس تنها می توان آنرا در نهایت  به قتل رسانید.

شاید از امروز من یک قاتل سر گردان باشم.قاتلی که هیچ دادگاهی توان صادر کردن رای اعدام را برایم نداشته باشم.

نمی دانم شاید باید از خویش فرار کنم به نا کجا آباد پناه ببرم! به دور دستها جایی که مطمئن باشم دیگر اثری از تو نخواهم یافت! اما احساس میکنم امکان پذیر نیست×

فریادم را از پس این جملات می شنوی؟ حتی آسمان هم از فریاد من گریست اما ابن بار دیگر گریه مکن!

در سراب زنگی تنها امید به چشمان تو داشته ام ، اما این بر در سراب زندگی مدفون خواهم شد.

راهنمای شبهای تاریک من-فریاد رس روزهای طوفانی من - ستاره آسمان به ستاره ام و رویای همیشگی خوابهای من

دیگر تنها با رویایت زندگی خواهم کرد..............

 

 

 

 

 

 

 

Click Here For See More Pictures

 

 

 

پاییز را دوست دارم چون فصل غم است

غم را دوست دارم چون آه دل است

دل را دوست دارم چون عاشق است

عشق را دوست دارم چون نمادی است از تو

 

 

 

 

 

کاش یا رب آشنایی نبود

               یا که دنبالش جدایی ها نبود

 

خداوندا چه سخت است این جدایی

 

                                 چه تلخ است این شراب بی وفایی

 

جدایی، بی وفایی، رنج و دوری  

                             

 

همه باشد گناه آشنایی                                           

 

Click Here For See More Pictures

 
+ نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم آذر 1385ساعت 21:49 توسط مانی |


 

 

تو یادت هست یک روز به من یک برگ دادی؟
منم با خنده گفتم : چه برگ زرد شادی...
شدم آن لحظه جاری میان بوی آن برگ...
اگر گفتی چه چیزی نوشتم روی آن برگ....!؟
نوشتم عشق یعنی به برگی دل سپردن ....
خود پاییز گشتن ولی هرگز نمردن.....!!!!



××××××××××××××××

 


تو روزی با غمی سنگین زشهر کوچ خواهی کرد
و من در پرنیان غم به تلخی گریه خواهم کرد
که ای عاشق ترین عاشق
سکوت سنگ فرش ما را یک زمان بشکن....
مرا یک دم به یاد آر.....!!!!!

×××××××××××××××××

می دید به خنده چشم گریان مرا
هنگام وداع دست لرزان مرا
می رفت و چو خورشید تماشا می کرد
در دامنه ی غروب پایان مرا...!!!

××××××××××××××××××

من آن خزان زده برگم که باغبان طبیعت ....
برون فکنده زگلشن به جرم چهره ی زردم!!!

×××××××××××××××××××

من آن گلبرگ مغرورم که می خشکد ز بی آبی
ولی با خفت و خواری پی شبنم نمی گردد...!!!!

××××××××××××××××××××

آنکه دایم هوس سوختن ما می کرد
کاش می آمد و از دور تماشا می کردم..



×××××××××××××××××××××


روی هر شانه سری وقت وداع می گرید
سر من وقت وداع گوشه ی دیوار گریست...!!!


××××××××××××××××××××××

گفتید که هر جرم عذابی دارد
عاشقی جرم بزرگی است , عذابم بدهید....


×××××××××××××××××××××

شمع دانی به دم مرگ به پروانه چه گفت؟
گفت ای عاشق دیوانه فراموش شوی
سوخت پروانه ولی خوب جوابش را داد
گفت دیری نکشد تو نیز خاموش شوی...!!!!


×××××××××××××××××××××

خداوندا صدایم را شکستند
دل درد آشنایم را شکستند
چه بی رحمانه در فصل شکفتن
بهار آرزو ها , شاخه هایم را شکستند

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

هر صبح طلوعی دیگر است بر انتظار فرداهای من

 

قاصدک خوش خبرم روزهاست که نیامده

 

و من در پشت پنجره تنهایی . تو را می خوانم و خاطراتت را.

 

خواهم ماند تنها در انتظار تو.....

 

چرا نوشتم در برگ تنهائیم برایت. نمی دانم......

 

روزی خواهی آمد. می دانم

 

گریان نمی مانم. خندانم برای ورودت ای عشق

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه دوازدهم آذر 1385ساعت 21:3 توسط مانی |


 

  

تا حالا به بودنت تو دنیا فکر کردی؟

 

تا حالا دلیل زندگی کردن را فهمیدی؟

 

اصلا به این فکر کردی که چرا به این دنیا اومدی؟

 

یا چرا مردن برات ترسناکه؟

 

حتما می گی دیگه نگو سرم درد گرفت

 

راستش تو درست می گی

 

اگر بخواهیم به همه ی این چیز ها فکر کنیم حتما...

 

ولی زنده بودن یعنی این...

 

یعنی به همه ی این چیزها فکر کردن

 

و نتیجه درست را بدست آوردن

 

اگر تونستی به همه این چیز ها جواب بدی

 

به منم حتما بگو....

 

 

 

گاهی فقط یک نقطه...........

 

ما انسانها چقدر عجیبیم و گاه چقدر شگفت , ببخشید اشتباه شد , همیشه شگفتیم ....نگاهمان

 آنقدر بزرگ است که خیلی از ما قدرت دیدن بزرگ و بزرگی و بزرگها را نداریم...آنچنان عمیق

 نگاه میکنیم که فراموش میکنیم در حال نگاه کردنیم و غرق شدن در دور دستها, ما را از

 همین کنار مان غافل میکند , به دنبال دارایی هستیم و دایره آن را محدود میکنیم و زیباتر

 اینکه از آنچه داریم و دارایی همراه ماست غفلت می ورزیم , زیباییها را می طلبیم و آن را

محصوردر رنگها میکنیم و سلیقه امان را در اوج میبینیم , بر عقل و اندیشه و فکر و علم

 دیگران خورده میگیریم و نقصهای خودمان را به سطل فراموشی قرض میدهیم ............

.....دانایی را دارایی نمیدانیم و مال را در محدوده میلمان می طلبیم و خوشی را در اضطراب و

 نگرانیمان دربدر میکنیم و آنچه را که داریم فدا میکنیم تا چیزهایی را که خیال میکنیم نیاز

 داریم به دست بیاوریم ,حتی خواستمان را به خواست و اراده دیگران گره میزنیم و با طناب

 آنها به چاه میرویم............ ......... ......... .......

 

که خیلی وقتها طنابشان نیز پوسیده است

 

 

 

کاش گاهی سفره دلمان را برابر اهلش میگشودیم و دلمان را با خنجر حسرتها سفره نمیکردیم ,

 عبرتها را و

 عشرتها را و حسرتها را خوب شناسایی میکردیم و بعضی لحظات دلمان را از جایگاه دلاوری

 به دلبری تنزل

 میدادیم....... مداد گفتارمان را کمی جا به جا میکردیم , آن موقع همه چیز زیباتر میشد و رنگها

 دیگر کدر

 نبود تا کدورت بکاریم,دوری را دور می انداختیم و از گذ شت نمی گذشتیم , نیرنگ را کمی

کوتاه میکردیم تا

 رنگ داشته باشد ...و در این حال بر حریم دل راه میافتیم و محرم میشدیم و حرم دل را برای

 ورود فرشتگان

 آسمانی آذین میبستیم و آیین مهر را فریاد میزدیم............ ......... .....

هیچ دقت کرده ای ؟ تفاوت میان محرم و مجرم چقدر است؟

هیچ دیده ای؟ تفاوت میان محبت با محنت چقدر فرق است؟

هیچ دیده ای ؟ میان مراحم و مزاحم......میان خواب و جواب؟

میان لعنت و لعبت چه؟

و............ ......... ......... ......... ......... ......... ......... ....

اگر درست نقطه بگذاریم خیلی چیزها درست میشود ............ ....

 

گاهی فقط یک نقطه ....نه بیشتر.....همین

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه هفتم آذر 1385ساعت 20:10 توسط مانی |


 

 

يافتنت به ياد ماندني ترين حادثه در تقويم هستي ام است . كلامت به ياد

 

ماندني ترين كلام در گوشم . نگاهت به ياد ماندني ترين نظاره در تمام

 

شاديم براي ابد تا هميشه باقي است .

 

در طلوع نگاهت نوري را مي بينم نوري آشنا دلپذير و عاشق ، نوري كه

 

از آفتاب برانده تر از آب زلال تر و از خون پاك تر است ، نوري كه

 

غروب مرا رقم مي زند و بي پايان است .

 

تو آنجايي و من منتظرم تا بيايي درس من رمز زيبايي و شكفتن قلب من

 

دفتر آشنايي .

 

گفته بودي اگر قاصدك ها از سفر هاي رويا بيايند گفته بودي اگر شاپرك

 

ها شهرمان را گلستان نمايند اگر صد شكوفه ميان گلستان برويد اگر يك

 

پرستو برگ آلاله اي را ببويد اگر توي قلبم باغي از ياس خوشبو بكارم

 

اگر مثل باران عاشقانه ببارم باز مي گردي و در كنارم قصه ي عشق را

 

مي نگاري .

 

 

 

 

 


'براي ديدنت لحظه شماري مي کنم.مي داني که دلم برايت تنگ است.اي کاش وقتي تو را ببينم تمام دنيا و ادمهاي اطرافمان خشکشان بزند.اي کاش وقتي تو را ببينم از فرط شادي يخ نزنم و بتوانم بگويم که چه قدر از ديدنت خوشحال شده ام.اي کاش بتوانم براي هميشه در چشمانت زل بزنم .اي کاش بتوانم تو را در اغوش بکشم که دلم برايت سخت تنگ است.اي کاش ديگر از رفتن حرف نزني و بماني.اي کاش براي هميشه با هم بمانيم.

 

 

 

 

 

 

 

 

به جاي دسته گلي که فردا در قبرم نثار مي کني امروز با شاخه گلي کوچک يادم کن. به جاي سيله اشکي که فردا برمزارم ميريزي امروز با تبسمي شادم کن به جاي  متن هاي تسليت که فردا برام مي نويسي امروز با يک پيغام کوچک خوشحالم کن من امروز به تو نيازم دارم نه فردا.

 

 

 

 

 

بعدا از من

مرا عمری به دنبالت کشاندی

سر انجامم به خاکستر نشاندی

ربودی دفتردل را و افسوس

که سطری هم از این دفتر نخواندی

گرفتم عاقبت دل بر منت سوخت

پس ازمرگم سرشکی هم فشاندی

گذشت از من ، ولی آخر نگفتی

که بعد از من به امید که ماندی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

 

 

 

+ نوشته شده در جمعه سوم آذر 1385ساعت 22:52 توسط مانی |